ХООСОН

Хоосныг хараад 
Сайхан гэж бодоод
Салж чадахгүй дурлаад
Бусдад атаархаад
Авч чадахгүй бачуураад
Худал хэлээд
Хулгай хийгээд
Нуух гэж оролдоод
Нүдээ аниад амгаланг хайгаад
Хэн ч мэдээгүй гэж өөртөө итгүүлээд
Алдаж байгаагаа, алсарч байгаагаа мэдэлгүй алхаад
Айдаст өөрийгөө худалдаад
Арай хийж сайхныг олоод
Санаснаараа өмчлөх гэтэл
Угаас хоосон бүхэн сарниж орхив

Дахиад хайх уу?

ЧИНИЙ ЦАГ ХУГАЦАА

Чи дутуу юмгүй бүхэл ертөнц

   Дурсамж, мөрөөдөлтэй амьд ертөнц 

Яагаад бусдын сүүдэрт

Ялихгүй хуулбар болно вэ?

Алив бүхэн өөрөө орон зай

Алдаа, оноотой олонлог ертөнц

Хоосон бүхэнд ч эрчим хадгалагдаж 

Жаргал зовлон зэрэгцэн оршиж, 

              тэмцэлдэн тэлдэг

Чиний цаг бусдынхаас өөрөөр урсаж байгаа

Чи давталт биш

Хүнийх биш, өөрийнхөө цаг хугцаанд амьдар!

ИЧИХ, ИЧМЭЭР ХОЁР

At Tokyo metropolitan art museum 

Бусдаас дутахаас ичнэ
Ичсэнээс нь бусад ичнэ

Хараар цагааныг зурах ичмээр
Хүндлэлгүй, итгэлгүй нь ичмээр

МОДОДЫН НИГҮҮЛСЭЛ

At Gyotoku 

Түмэн би-гийн зовлонг нимгэлж
Интоорийн цэцэг сэмээр хагдарна
Түмний итгэлийг хүндлэж
Интоорийн мод дахин цэцэглэнэ

Аяа, мододын чимээгүй нигүүлсэл

БИ- ЕРТӨНЦ

Ялгамжгүй гэрлийн тэcрэлтээр
Яг энэ амьдрал зурагдсан
Жаргал зовлон тэлж эхэлсэн 
Зоргоороо туучих зан бас эхэлсэн

Би сүүдэр
Би олонлог

ХУВАЛЗ

at Tokyo metropolitan art museum 

Хөөрхий дөө 

Хувалз

Хомхойрч 

Худал хэлж 

Хүчирхийлж

Хуйвалдаж

Хулгайлж

Хөгийн эх ашгийн төлөө

Өөрийгөө худалдаж

Эдлэж гүйцээгүй ямбандаа шигдэнэ

ГОЛ ДҮР

Төгсгөл шиг эхлэл
Худал шиг үнэн 
Зэрэгцэн орших нь 
Зэрэгцэн урсах нь
Төгс эмгэнэх
Том шалтгаан

Хүний зохиолын 
Гол дүр минь