БИДНИЙ ҮЛДЭХ ОРОН ЗАЙ

Тусыг мартддаггүй

Үнэнг буддаггүй

Өгөхдөө хариу боддоггүй

Бидний үлдэх орон зай

Сархадыг хүртэхдээ саванд нь үлдээдэг

Шинийг бүтээхдээ хуучны зайг оршоодог

Үг хэлэхдээ бодохыг нь үлдээдэг

Бидний үлдэх орон зай

ӨӨРӨӨ БҮТСЭН ОРЧЛОН

Их тэсрэлт Энергийн тойрог Сүүн замын орчил Нарны систем Гараг, солирын мөргөлдөөн Хүчилтөрөгчит орон Ахдагч амь Хувьсал … Чамд хүрэх яагаа ч үгүй байна 

АМЬСГАЛ АВААД ГАРГАХ ЗУУР

Буй бүхний шалтгааныг огоорч
Бидний асуудал бусдынхаас өөр гэж сэтгэнэ
Галзуу юм шиг тийчилж
Гай бүхнийг туучин амьдарна
Би 
Их, багын
Баян, ядуугийн
Ухаантан, тэнэгийн хэмжүүр биш
Бид
Зүгээр л давталт
Зүйтэй бүхнийг дахин суръя

24.07 Станбул

НӨХӨР

Хаана ч оршсон 

Хамт гэх утга

Дурсамж, мэдрэмжийн садан

Дуурьсал зохирох эгшиг

Орчихуй цаг дор

Өөрөө нийцэх бодол

ГЭЭГДЭХ ЭГШИГ

Амьдралын олон залгавар дунд

Анзаарагдахгүй болж балархайтах

Чухлын энэ орчлонд

Гийгүүлэгч болж бусдыг бүтээсэн

Гээгдэх эгшиг байжээ би

ӨӨРИЙГӨӨ ЭРЭГЦҮҮЛЭХ ХЭРЭГСЭЛ

Дэлхийн цагт аргамжуулж

Үнэнд нийцэн оршиж

Өөрийгөө эрэгцүүлэхийг 

Амьдрал гэдэг

МОНГОЛ ҮГ

 

Үгс бүдгэрээд

Дурсамж минь цуг алсраад

Мэдрэмж, найдвар ч арилаад

Монгол минь алга болчихно